Belastingaanslag na turboliquidatie: hoe de fiscus een leeg eindvermogen leest
Een BV die via turboliquidatie is opgehouden te bestaan, lijkt voor de Belastingdienst buiten bereik. Er is geen vennootschap meer, geen vermogen en geen aanspreekpunt. Wie zo redeneert, onderschat hoe een belastingaanslag na turboliquidatie tot stand komt.
De Rechtbank Noord-Holland oordeelde op 24 augustus 2026 over drie geturboliquideerde BV’s. Ruim twee jaar na hun ontbinding kregen ze aanslagen vennootschapsbelasting over een gezamenlijke winst van ruim € 3,3 miljoen. De aanslagen bleven vrijwel volledig staan.
De zaak is uitzonderlijk. De fiscale mechanismen die de rechtbank toepast, zijn dat niet.
Jurisprudentie in het kort
Rechtsvraag
De inspecteur legde aan drie geturboliquideerde BV's, die geen of een nihilaangifte vennootschapsbelasting hadden gedaan, (navorderings)aanslagen op. Hij schatte de winst op de bijschrijvingen op de bankrekeningen, zonder aftrek van gestelde inkoopkosten. De vraag was of die aanslagen terecht zijn.
Oordeel
Grotendeels wel. Omdat de vereiste aangiften niet waren gedaan, zijn de bewijslast omgekeerd en verzwaard. De BV's moesten overtuigend aantonen dat de aanslagen te hoog waren, en dat lukte niet. De gestelde contante inkopen waren niet verifieerbaar en ongeloofwaardig. Girale inkopen die van rekeningen van eenmanszaken van de bestuurder waren betaald, waren niet aan de BV's toe te rekenen. Een administratie die achteraf op basis van bankmutaties was gereconstrueerd, volstond niet. De schatting op basis van de bankbijschrijvingen was redelijk en niet willekeurig. Alleen een inkoopfactuur die vanaf de rekening van de BV zelf was betaald, leidde tot een beperkte vermindering bij één BV. Dat de aanslagen tot het persoonlijk faillissement van de bestuurder zullen leiden, maakt ze niet onevenredig.
Betekenis voor de praktijk
Een turboliquidatie sluit een belastingaanslag binnen de navorderingstermijn niet uit. Bij een nihil eindvermogen ligt een winstuitdeling aan de aandeelhouder in box 2 voor de hand. Die werd hier aangekondigd, maar viel buiten deze uitspraak. Wie niet de vereiste aangifte doet, draagt de verzwaarde bewijslast, en dan telt alleen wat de eigen administratie van de BV aantoont. Aangiften en administratie horen op orde te zijn vóór het ontbindingsbesluit, en een lopend boekenonderzoek is een reden om het besluit uit te stellen.
Wat er gebeurde
Tussen 2018 en 2020 richtte één persoon achtereenvolgens drie BV’s op voor de handel in pallets, kratten en gebruikte auto’s. Elke BV bestond kort; de kortste van oktober 2019 tot maart 2020. De aandelen in de eerste BV droeg hij in augustus 2019 over aan een ander, waarna die BV in oktober 2020 werd ontbonden. De andere twee werden ontbonden in maart en november 2020. Steeds werd geregistreerd dat er geen bekende baten meer waren.
De eerste BV deed geen aangifte vennootschapsbelasting, ook niet na een aanmaning. De andere twee dienden na hun ontbinding een aangifte in met een belastbare winst van nihil.
Op 30 oktober 2020 kondigde de Belastingdienst boekenonderzoeken aan. Op 6 november 2020 leverde de bestuurder enkele ordners in bij het belastingkantoor. Op diezelfde dag werd de derde BV ontbonden.
Wat in de administratie ontbrak, was vrijwel alles: jaarrekening, grootboek, kasadministratie en bankboek. Bankafschriften waren niet bewaard. De bestuurder verklaarde dat de BV’s geen bankrekeningen hadden. Bij navraag bleken er meerdere te zijn.
Parallel liep een strafrechtelijk onderzoek van de FIOD. Op 2 juli 2026 werd de bestuurder, op basis van procesafspraken, onder meer veroordeeld voor het opzettelijk niet voeren van de vereiste administratie en voor onjuiste en niet gedane aangiften. De FIOD beschreef de turboliquidatie als een terugkerende stap: een BV werd gebruikt, beëindigd en vervangen door de volgende.
De BV is weg, de aanslag niet
De aanslagen dateren van 8 december 2022, ruim twee jaar na de ontbindingen. De rechtbank behandelde de beroepen van de geliquideerde BV’s inhoudelijk. De voormalig bestuurder trad daarbij op als bewaarder van de boeken.
Een turboliquidatie beëindigt het bestaan van de BV, maar niet de fiscale afwikkeling van haar laatste jaren. De inspecteur kan navorderen tot vijf jaar na afloop van het belastingjaar. De aangifteplicht loopt ook door: twee van de drie BV’s dienden hun aangifte pas na de ontbinding in.
Een leeg eindvermogen wordt een winstuitdeling
De redenering van de inspecteur was eenvoudig te volgen. Op de bankrekeningen van de BV’s waren aanzienlijke bedragen binnengekomen. Bij de ontbinding was het eindvermogen nihil. De inspecteur concludeerde dat de winst was uitgekeerd aan de aandeelhouder.
Hij kondigde daarom aan dat hij bij de aandeelhouder voor dezelfde bedragen een uitdeling in box 2 in aanmerking zou nemen. Dat gold ook voor de eerste BV, hoewel de aandelen een jaar vóór de ontbinding waren overgedragen. Na die overdracht hadden er geen activiteiten meer plaatsgevonden. De overdracht van de aandelen verplaatste de vraag dus niet.
Die box 2-correctie was geen onderwerp van deze uitspraak; daarvoor loopt een afzonderlijk traject in de inkomstenbelasting. Het mechanisme is wel duidelijk. Bij een BV die eindigt zonder vermogen, vraagt de fiscus waar het geld is gebleven. Zonder sluitende verklaring is het antwoord de aandeelhouder.
Dezelfde vraag stelt de civiele rechter, zoals blijkt uit de uitspraak over een turboliquidatie tijdens faillissementsaanvraag.
Wie niet de vereiste aangifte doet, moet zelf bewijzen
Partijen waren het erover eens dat de vereiste aangiften niet waren gedaan. De eerste BV had helemaal geen aangifte ingediend. De andere twee hadden nihil aangegeven, terwijl zij in hun eigen berekening uitkwamen op een winst van ongeveer € 135.000 en € 150.000. Een nihilaangifte noemde de rechtbank in die situatie volstrekt onhoudbaar.
Het gevolg is omkering en verzwaring van de bewijslast. Niet de inspecteur hoeft de winst aannemelijk te maken. De belastingplichtige moet overtuigend aantonen dat de aanslag te hoog is. De inspecteur mag volstaan met een schatting die redelijk is en niet willekeurig, en hij heeft daarbij beoordelingsruimte.
De inspecteur schatte de winst op de bijschrijvingen op de bankrekeningen, verminderd met omzetbelasting, zonder aftrek van inkoopkosten. In feite werd daarmee over de omzet geheven. De rechtbank vond dat redelijk, omdat de bankgegevens het enige objectieve aanknopingspunt waren. Gangbare marges in de branche deden er niet toe.
Ook de reconstructie in de bezwaarfase hielp niet. Een administrateur had achteraf op basis van bankmutaties een administratie opgebouwd, volgens eigen verklaring puur op aanwijzing van de bestuurder. De rechtbank woog een aantal punten:
- Contante inkopen zonder leveranciersnamen, kasadministratie of facturen vond zij ongeloofwaardig.
- Girale inkopen die van rekeningen van de eenmanszaken van de bestuurder waren betaald, rekende zij niet toe aan de BV’s.
- Alleen één factuur van € 6.000, betaald vanaf de bankrekening van de BV zelf, werd als kosten aanvaard.
Fiscaal bestaat een kostenpost dus alleen voor zover de eigen administratie van de BV die aantoont. Een reconstructie achteraf vult dat gat niet.
Een uitzonderlijke zaak, een algemene les
De feiten in deze zaak zijn extreem: een strafrechtelijke veroordeling, vermoedens over de herkomst van goederen en een patroon van wisselende vennootschappen. Een bonafide DGA herkent zich daar niet in.
Drie mechanismen gelden echter voor elke turboliquidatie:
- Een aanslag blijft mogelijk na de ontbinding, binnen de navorderingstermijn.
- Een leeg eindvermogen roept de vraag op wat er naar de aandeelhouder is gegaan.
- Een ontbrekende of onjuiste aangifte legt de bewijslast bij u, en dan telt alleen wat de administratie zelf laat zien.
Daar komt de timing bij. Een ontbinding op de dag dat de administratie bij de Belastingdienst wordt ingeleverd, leest geen enkele beoordelaar als toeval.
De verdedigbare volgorde, fiscaal bekeken
De eerste stap is analyse. Ga vóór het ontbindingsbesluit na of alle aangiften vennootschapsbelasting en omzetbelasting zijn gedaan en kloppen, ook over het laatste jaar. Ga ook na of er vragen of onderzoeken van de Belastingdienst lopen.
Daarna volgt correctie. Ontbrekende of onjuiste aangiften worden vóór het besluit hersteld. Loopt er een boekenonderzoek, dan heeft het de voorkeur het ontbindingsbesluit uit te stellen tot dat onderzoek is afgerond. Een ontbinding tijdens een onderzoek beëindigt de vragen niet; zij maakt alleen de antwoorden minder geloofwaardig.
Vervolgens de onderbouwing. De administratie is volledig: jaarrekening, grootboek, bank- en kasadministratie en de primaire stukken. Het eindvermogen is per post verklaard. Elke betaling aan de aandeelhouder heeft een aantoonbare grondslag: aflossing, salaris of uitkering. Kosten blijken uit facturen en betalingen vanaf de rekening van de BV zelf. De balans en de staat van baten en lasten die u onder de TWTT deponeert, zijn ook voor de inspecteur leesbaar.
Tot slot de afwikkeling. Wijs als bewaarder van de boeken iemand aan die de administratie daadwerkelijk heeft en kan overleggen. De bewaarplicht loopt zeven jaar door na het ophouden te bestaan.
Belastingschulden staan een turboliquidatie niet in de weg, zolang er geen baten zijn. Ook een BV opheffen met schulden is mogelijk. De voorwaarde is dat u kunt laten zien dat het vermogen werkelijk op is, en waaraan.
Wat u nu doet
Overweegt u een turboliquidatie? Leg dan de laatste aangifte vennootschapsbelasting naast de bankafschriften van het laatste boekjaar. Controleer of elke ontvangst en elke betaling in de administratie staat, en of elke post van het eindvermogen verklaard is. Dat onderzoek is het vertrekpunt van de intake.
Is uw BV al geturboliquideerd en stelt de Belastingdienst vragen of kondigt hij een onderzoek aan? Dan is de eerste stap de administratie bij de bewaarder terug te halen en de verantwoording op te bouwen uit primaire stukken, niet alleen uit bankmutaties. Neem contact op met de laatste aangiften en de correspondentie van de Belastingdienst bij de hand.

Evensis Media BV
Evensis Media BV
Evensis Media BV