Mededelingsplicht bij turboliquidatie: een toegestane ontbinding, en toch aansprakelijk
U heeft uw BV ontbonden via een turboliquidatie. Er waren geen baten meer, alleen schulden. Een oud-cliënt had u eerder aansprakelijk gesteld, maar heeft nooit een procedure gestart. De stukken voor de Kamer van Koophandel heeft u aan uw accountant overgelaten. Wat u mogelijk over het hoofd heeft gezien, is de mededelingsplicht bij turboliquidatie.
De Rechtbank Den Haag oordeelde op 8 juli 2026 over precies deze situatie. De turboliquidatie zelf was toegestaan. Toch zijn de bestuurders persoonlijk aansprakelijk, omdat zij de wettelijke verantwoordingsplichten niet nakwamen. Voor die verplichtingen geldt een andere, lagere drempel dan veel bestuurders aannemen.
Jurisprudentie in het kort
Rechtsvraag
Zijn de (indirect) bestuurders van een geturboliquideerde BV persoonlijk aansprakelijk jegens een latente schuldeiser, nu zij de deponeringsplicht en de mededelingsplicht van artikel 2:19b BW niet nakwamen? En was de turboliquidatie zelf onrechtmatig?
Oordeel
Het niet naleven van artikel 2:19b BW is een eigen onrechtmatige daad van de bestuurders. Daarom geldt de gewone maatstaf van artikel 6:162 BW en niet de drempel van het persoonlijk ernstig verwijt. Dat de accountant de deponering zou hebben laten liggen, komt voor rekening van het bestuur. Een partij die de BV aansprakelijk had gesteld en de verjaring had gestuit, had als latente schuldeiser tijdig moeten worden geïnformeerd. Enige schade is aannemelijk, omdat die partij de kans miste om bewarende maatregelen te nemen; de zaak is verwezen naar de schadestaatprocedure. De turboliquidatie zelf was niet onrechtmatig. Baten ontbraken. De betaling van het resterende eigen vermogen aan de aandeelhouder was als aflossing onderbouwd, en het bestuur mocht kiezen welke schuldeisers het voldeed. Voor overheveling van activiteiten naar een eenmanszaak ontbraken concrete aanwijzingen.
Betekenis voor de praktijk
Een inhoudelijk verdedigbare turboliquidatie beschermt niet tegen aansprakelijkheid als de verantwoordingsplichten van de TWTT niet worden nagekomen. Ook partijen met een aansprakelijkstelling, sommatie of lopend geschil moeten worden geïnformeerd. De financiële stukken horen klaar te liggen vóór het ontbindingsbesluit, en betalingen aan aandeelhouders moeten als aflossing of uitkering herleidbaar zijn.
Wat er gebeurde
Een BV werkte sinds 2011 als family office voor vermogende families en ondernemers. Zij begeleidde onder meer een holding met een gecommitteerd vermogen van € 4 miljoen. Op aanbeveling van de BV investeerde de holding in december 2019 € 150.000 in een buitenlands fonds. Enkele weken later bleek dat fonds niet levensvatbaar en ging het in liquidatie. Een rechter in Florida oordeelde later dat het fonds fraude had gepleegd. Uit navraag bij de AFM bleek dat de BV geen vergunning had voor beleggingsadvies.
Vanaf januari 2024 sommeerde de holding de BV om rekening en verantwoording af te leggen. Zij stelde de BV en haar indirect bestuurder aansprakelijk en stuitte de verjaring, voor het laatst in oktober 2024 en januari 2025. Op 10 december 2024 werd de BV geturboliquideerd. Er werden geen stukken gedeponeerd en de holding werd niet geïnformeerd. Zij ontdekte de ontbinding in de loop van 2025, toen zij het handelsregister raadpleegde.
Twee verwijten, twee maatstaven
De holding verweet de bestuurders twee dingen.
Het eerste verwijt was het geven van beleggingsadvies zonder vergunning. De rechtbank vond dat de bestuurders van een ervaren financiële dienstverlener daarvan een persoonlijk ernstig verwijt kan worden gemaakt. Dat oordeel valt buiten de turboliquidatie en laat ik hier verder rusten.
Het tweede verwijt ging over de turboliquidatie. De rechtbank splitste dat verwijt in twee vragen. Was de turboliquidatie zelf een benadeling van de schuldeiser? En leverde het negeren van artikel 2:19b BW een onrechtmatige daad op? Het antwoord op die twee vragen liep uiteen.
De turboliquidatie zelf was toegestaan
De rechtbank stelde voorop dat een bestuur bij het ontbreken van baten mag kiezen voor turboliquidatie, ook als er schulden zijn. Het achterwege laten van vereffening is alleen onrechtmatig als er baten zijn, of te verwachten zijn, waaruit een schuldeiser had kunnen worden betaald.
Voor persoonlijke aansprakelijkheid is een persoonlijk ernstig verwijt nodig. De enkele wetenschap dat een schuldeiser onbetaald blijft, is daarvoor niet genoeg. Bij een turboliquidatie zoekt de rechter naar bijkomende omstandigheden: betalingsonwil, ongeoorloofde selectieve betaling of het wegsluizen van activa.
Die omstandigheden vond de rechtbank niet. De BV had in 2024 een bescheiden resultaat behaald. Na betaling van de bekende en erkende schuldeisers resteerde € 20.590 aan eigen vermogen. Dat bedrag kwam ten goede aan de aandeelhouder, als aflossing van een schuld aan die aandeelhouder. De bestuurders onderbouwden dat met de jaarrekening. Zij maakten ook aannemelijk dat een procedure tegen de holding dit bedrag volledig zou hebben opgebruikt. Een bestuur mag in beginsel zelf bepalen welke schuldeisers het voldoet.
Dat de bestuurder na de ontbinding een eenmanszaak begon, veranderde dat niet. Er waren geen concrete aanwijzingen dat die eenmanszaak de activiteiten op ongeoorloofde wijze had overgenomen. Dat is het verschil met een recent arrest van het hof Den Haag, waarin facturen die overgang wel aantoonden. Dat arrest bespraken wij onder verhaalsfrustratie bij turboliquidatie.
Een kanttekening hoort hierbij. Dat de betaling aan de aandeelhouder standhield, kwam doordat zij was onderbouwd als aflossing van een bestaande schuld. Voor een uitkering aan een aandeelhouder gelden andere regels. Welke van de twee het is, moet uit de stukken blijken, niet uit de uitleg achteraf.
De procedure was dat niet
Artikel 2:19b BW is ingevoerd met de Tijdelijke wet transparantie turboliquidatie (TWTT). Het geldt voor rechtspersonen die na 15 november 2022 zijn ontbonden. Het artikel bevat twee verplichtingen. Het bestuur deponeert binnen veertien dagen na de ontbinding financiële stukken bij het handelsregister. Daarnaast moet het bestuur de schuldeisers op de hoogte stellen. Het niet deponeren is een economisch delict.
Op dit punt zit de kern van het vonnis. De rechtbank zag het negeren van artikel 2:19b BW als een eigen onrechtmatige daad van de bestuurders, niet als aansprakelijkheid die afgeleid is van de vennootschap. Artikel 2:19b BW legt de verantwoordingsplicht namelijk bij het bestuur zelf. De verhoogde drempel van het persoonlijk ernstig verwijt geldt daarom niet. De rechtbank toetste aan de gewone maatstaf van artikel 6:162 BW.
Dat verschil is groot. Een bestuurder die de turboliquidatie inhoudelijk goed onderbouwt, wordt beschermd door een hoge drempel. Een bestuurder die de verantwoording achterwege laat, heeft die bescherming niet.
Het verweer dat de accountant het had laten liggen, hielp niet. Ook als dat zo was, komt het voor rekening en risico van het bestuur. De schuldeiser hoeft zich dat niet te laten tegenwerpen.
Ook de latente schuldeiser moet worden geïnformeerd
De holding had op het moment van de turboliquidatie nog geen procedure gestart. Toch had het bestuur rekening met haar moeten houden. Uit de aansprakelijkstellingen en stuitingsbrieven wist het bestuur dat zij vorderingen wilde instellen. De rechtbank behandelde haar daarom als potentiële of latente schuldeiser, met verwijzing naar het Sanitech-arrest van de Hoge Raad. Zij had tijdig moeten worden geïnformeerd, zodat zij niet maanden later via het handelsregister zou ontdekken dat haar wederpartij niet meer bestond.
De verdedigbare lijn is daarom duidelijk. Iedere partij die u aansprakelijk heeft gesteld, gesommeerd heeft of met wie een geschil loopt, behandelt u voor de mededelingsplicht bij turboliquidatie als schuldeiser. Dat geldt ook als u de vordering betwist. Of de vordering terecht is, is een andere vraag dan of de schuldeiser moet worden geïnformeerd.
Welke schade?
De rechtbank achtte aannemelijk dat de holding enige schade had geleden. Zij kreeg niet binnen veertien dagen na de ontbinding inzage in de financiële positie van de BV. Daardoor verloor zij de gelegenheid om bewarende maatregelen te nemen tegen de BV of haar bestuurders. Hoe groot die schade is, moet de schadestaatprocedure uitwijzen. De aansprakelijkheid is wel vastgesteld, en daarmee zit de bestuurder in een volgende procedure. Het gaat hier om een vonnis in eerste aanleg.
De verdedigbare volgorde
De eerste stap is analyse. Breng alle schuldeisers in kaart, ook de latente. Loop daarvoor de correspondentie van de afgelopen jaren na op aansprakelijkstellingen, sommaties, stuitingsbrieven en lopende geschillen.
Daarna volgt correctie. Betaalt u vóór de ontbinding bepaalde schuldeisers wel en andere niet, leg dan per betaling vast op welke schuld zij ziet. Dat geldt in het bijzonder voor betalingen aan een aandeelhouder.
Vervolgens de onderbouwing. Stel de balans en de staat van baten en lasten op vóór het ontbindingsbesluit. De termijn van veertien dagen begint bij de ontbinding, en dan is er geen tijd meer om een administratie op orde te brengen.
Tot slot de afwikkeling. Deponeer de stukken binnen de termijn en informeer alle schuldeisers, ook de latente. Bewaar het bewijs van verzending. Laat de deponering niet zonder controle over aan een derde: de verantwoordelijkheid blijft bij u.
Wat u nu doet
Is uw BV na 15 november 2022 geturboliquideerd? Controleer dan in het handelsregister of de stukken zijn gedeponeerd, en ga na of iedere partij met een aansprakelijkstelling of geschil is geïnformeerd. Ontbreekt een van beide, neem dan contact op met het ontbindingsbesluit en de correspondentie met die partijen bij de hand.
Staat de ontbinding nog voor u? Dan begint het dossier met de schuldeisersinventarisatie in de intake, en niet met het besluit.

Evensis Media BV
Evensis Media BV
Evensis Media BV